Kapucyn należy do jednej z najstarszych ras gołębi sprowadzonej z Azji w XVI wieku do Holandii, gdzie hodowany jest do dnia dzisiejszego pod nazwą kapucyn staroholenderski. Jest gołębiem średniej wielkości, o poziomej i krótkiej sylwetce. Uważany jest za gołębia eleganckiego ze względu na postawę oraz na perukę umiejscowioną na karku, składającą się ze stojącego, szerokiego i obficie upierzonego kaptura i grzywy. Po obu stronach szyi na tej samej wysokości skręty piór tworzą różyczki o wydłużonym kształcie. Jego głowa jest proporcjonalna do budowy ciała, zaokrąglona, osadzona na średniej długości szyi bardzo szerokiej u podstawy. Dziób ma również średniej długości, prosty, na końcu lekko zakrzywiony, w kolorze cielistym. Woskówki nosowe ma delikatne. Oczy są wyraziste, żywe, o tęczówce perłowej. Obwódka oczna jest delikatna, w kolorze czerwonym. Pierś ma lekko wysuniętą do przodu, szeroką i pełną. Również plecy w ramionach są szerokie, stopniowo zwężające się ku tyłowi. Skrzydła ma średniej długości, ściśle przylegające do tułowia. Jego ogon jest krótki, zwarty i wąski. Nogi kapucyna są nieopierzone, średniej długości, mocne, koloru jasnoczerwonego. Gołębie należące do tej rasy posiadają barwę upierzenia: a) białą, b) czerwoną, c) czarną, d) niebieską, e) żółtą, f) płową, g) tygrysowate, h) z pasami kremową, i) perłową, j) srebrzystą. We wszystkich barwach upierzenia, głowa kapucyna jest biała a przy kolorowych także dolna część grzbietu, brzuch, uda podbrzusze, ogon oraz białe lotki pierwszego rzędu. Wszystkie posiadają rysunek mnicha oprócz białych. Obrączka nr 8.